فصل سوّم : اسلام حمزه حمزه يا سنگر اسلام تاريخ نگاران ، تولّد جديد حمزه را اين گونه گفته اند كه دريكى از روزهاى سال دوم بعثت « 1 » پيامبر صلى اللّه عليه وآله در صفا بود كه ابوجهل از آنجا گذشت ، و آن حضرت را مورد آزار و ناسزاگويى خود قرار داد ، و از آيين وى عيبجويى كرد و رسالتش را انكار نمود . رسول خدا صلى اللّه عليه و آله در پاسخ وى سكوت اختيار كرد . ولى كنيز عبداللّه بن جدعان در خانهء خود همهء گفته هاى ابو جهل را شنيد . ابو جهل پس از جدا شدن از پيامبر صلى اللّه عليه و آله به سوى كعبه رفت ، و در انجمنى كه قريش در آن حضور داشتند شركت جُست . ديرى نگذشت كه حمزة بن عبدالمطّلب در حالى كه كمانش روى دوشش بود از راه رسيد ، او از شكار باز مى گشت چون او شكارچى ماهرى بود ، و هيچگاه

--> ( 1 ) . اسدلغابه ، ج 2 ، ص 46 ؛ تنقيح المقال ، مامقانى ، ج 1 ، ص 375 ؛ دايرة المعارف اعلمى ، ج 17 ، ص 41 ؛ اعيان الشّيعه ، ج 6 ، ص 243 .